İstanbul Türküsü
İstanbul’da, Boğaziçi’nde,Bir garip Orhan Veli’yim;
Veli’nin oğluyum,Tarifsiz kederler içinde.
Rumelihisarı’na oturmuşum.
Oturmuş da bir türkü tutturmuşum:
“İstanbul’un mermer taşları;
Başıma da konuyor, konuyor aman, martı kuşları;
Gözlerimden boşanıyor hicran yaşları;
Edalı’m,Senin yüzünden bu halım.”
“İstanbul’un orta yeri sinema;
Garipliğim, mahzunluğum duyurmayın anama;
El konuşur, sevişirmiş, bana ne?
Sevdalı’m,Boynuna vebalim!”
İstanbul’da, Boğaziçi’ndeyim.
Bir fakir Orhan Veli;
Veli’nin oğlu,Tarifsiz kederler içindeyim.
Orhan Veli Kanık
Sabancı Lisesi
Çengelköy İskelesi
